14. sep, 2020

het begin

Blikje/dopje.

In september 2017 ben in begonnen met het inzamelen van blikjes en dopje. Wat ik toen niet kon weten, dat dit drie jaar later voor mij zo belangrijk zou zijn.

In september 2016 kreeg ik de diagnose hersentumor. Voor mij en mijn gezin brak er toen een verdrietige periode aan. Het klinkt eigenlijk een beetje raar, maar toch waren we ook wel blij om te horen dat er eindelijk na lang dokteren een diagnose werd gesteld. Ik had vele vage klachten, maar het meest had ik last van mijn doofheid, hoofdpijn en het gevoel te hebben dat ik constant verkouden was. Ook had ik veel last van het licht, daarom droeg ik altijd een zonnebril. Deze diagnose kwam als een mokerslag en vanaf toen beheerste het ons leven.

De eerste gedachte die bij mij op kwam was, “ik ga dood”. Je kunt niet beschrijven wat deze gedachten met je doen. Voor mij bracht dit veel angst en verdriet. Die onzekerheid. Wat is er mogelijk voor mijn tumor en hoe ziet mijn toekomst eruit? Deze vragen hielden mij dagelijks bezig.

Door de complexheid van mijn tumor die in de linkerkant van mijn schedel nestelt ben ik onder behandeling in het LUMC. De eerste gedachte was eruit met dat ding, dan kunnen we verder. Helaas is het niet mogelijk om mijn tumor die op verschillende plekken in mijn hoofd zit te verwijderen.  Ik heb hierdoor een wait and scan procedure, dit houdt in dat ik bij verschillende artsen onder controle sta. Elk jaar word er een MRI scan gemaakt om te kijken of de tumor is gegroeid. De beste optie voor mij is: het houden van een stabiele tumor. Geen operatie, met alle gevolgen van dien, ik zal nooit meer de oude worden. 

 
What do you want to do ?
New mail
 
What do you want to do ?
New mail
 
What do you want to do ?
New mail
 
What do you want to do ?
New mail